by Marianne de Wolff | 1-11-2024 | Gene Keys
DIEPZIEL DUIKEN IN HET HART VAN LIEFDE
Het is herfst en dat betekent dat de tijd van loslaten en naar binnen keren weer is aangebroken.
De tijd om nieuwe zaadjes te planten en dan te wachten wat er in het voorjaar weer tot bloei komt.
Ik nodig je uit om zaadjes van liefde te planten en mee te gaan op deze mooi Venus reis.
Liefde is de kern van wie we zijn, de kern van ons bestaan.
We hoeven maar om ons heen te kijken om te zien dat we dat bijna allemaal vergeten zijn.
We hebben veel verdedigingsmechanismen gecreëerd om onszelf te beschermen, maar diep in onszelf wacht de Liefde om weer volledig tot bloei te komen. Als er één ding is wat de mensheid op dit moment hard nodig heeft, is het Liefde.
Dat begint bij jou en mij.
Relaties vormen misschien wel de grootste uitdaging in een mensenleven. Er is niets wat ons meer raakt in onze schaduwkanten en aanraakt in ons hart.
Het betreft niet alleen de relatie met onze partner, maar alle relaties in ons leven. Ze vormen de perfecte spiegel van onze patronen.
Als je bereid bent om je relaties als pad van groei en ontwikkeling te zien dan is dat niet alleen dapper, maar een mooie weg naar zelfliefde. Daar begint iedere gezonde en volwassen relatie.
Als we het reservoir van Liefde in onszelf niet kunnen openen, blijven we buiten onszelf zoeken naar iemand die dat kan vervullen voor ons.
Het vraagt om eerlijk te kijken naar je patronen, niet alleen naar je schaduwkanten, maar ook naar de gave en essentie die daar in besloten liggen.
Deze zijn zichtbaar in de 6 sleutels van jouw unieke (Venus Sequence) Gene Keys profiel
WAT IS DE VENUS SEQUENCE?
De Venus Sequence maakt deel uit van de Gene Keys teachings.
Het is een unieke reis gebaseerd op jouw blauwdruk om je hart weer te openen.
Meer over der Venus Sequence: klik hier – Venus Sequence
by Marianne de Wolff | 1-11-2024 | Human Design
Wist je dat:
- We allemaal een blauwdruk hebben…dat is een imprint die we tijdens onze geboorte meekrijgen.
Een soort fotomoment zeg maar.
Op deze gegevens je Human Design bodygraph gebaseerd is? (en je Gene Keys profiel en horoscoop)
- Je blauwdruk een levenslange imprint is.
Je deze imprint kunt zien als het boek van jouw leven met jouw specifieke thema’s?
- Dit boek heel veel hoofdstukken heeft met heel veel verschillende ervaringen die in je leven voorbijkomen?
- De bodygraph onder andere gebaseerd is op planeetstanden en dat planeten niet stil staan, maar door onze bodygraph heen bewegen?
- De zon/aarde ongeveer iedere 6 jaar binnen onze bodygraph verschuiven naar een andere gate?
- Dat die specifieke energie dan een hoofdstuk is in jouw boek?
We zijn voortdurend in beweging en ontwikkeling.
Alle planeten bewegen door ons design wat maakt dat er steeds weer andere verbindingen ontstaan.
Onze geboorte bodygraph is het uitgangspunt en verandert nooit, maar daarbinnen gebeurt van alles.
Iedere maand maakt de maan een rondje door je bodygraph en zal jouw hangende poorten ontmoeten.
Hierdoor zullen je niet ingekleurde centra voor korte tijd wel inkleuren.
De zon maakt een rondje van een jaar en doet hetzelfde dus ieder jaar.
Afgelopen jaar zijn mijn design zon en aarde van gate gewisseld.
Ik kan voelen dat er echt een hele andere energie actief is in mezelf.
Benieuwd waar jouw zon / aarde zich nu bevinden en welke energie meetrilt in je blauwdruk?
Stuur me een berichtje met je gegevens: geboortetijd, datum en plaats.
Vermeld: HD Progressie
Ik laat je weten welke zon en aarde gates nu actief zijn in jouw design.
www.beleefjedesign.nl
by Marianne de Wolff | 1-10-2023 | Levenservaringen
Het leven vraagt nooit meer van je
dan je aan kunt.
Soms de weg kwijt, dan weer in diep vertrouwen
Emoties als een wervelwind door mij heen
me meenemend in een verhaal van onzekerheid.
Tegelijkertijd het verhaal ontrafelen
Tot in de kern
Het oog van de storm
Waar het ik stil valt
De emoties uitgeraasd zijn
Oog in oog met wat is.
Terug in het vertrouwen.
Het leven, altijd in beweging.
by Marianne de Wolff | 27-10-2021 | Levenservaringen
Soms kost het me echt moeite om positief en liefdevol te blijven te midden van zoveel collectieve angst en agressie.
Te midden van mensen die altijd maar wijzen naar een ander en niet verder kunnen of durven kijken dan de eigen vierkante meter.
Zoveel oordelen, discriminatie en onbegrip.
Er is iets heel groots aan de hand in de wereld en dat heeft niets met een virus te maken.
Wat zichtbaar wordt is de machteloosheid, de angst en boosheid die in zoveel mensen leeft.
En die ongefilterd de ether in geslingerd wordt, zonder enige vorm van openheid of nieuwsgierigheid naar de ander.
Zonder het besef wat daarmee aangericht en gecreëerd wordt.
Het snijdt door mijn Ziel hoe mensen met elkaar omgaan.
Als ik nog geloofde in een land te wonen waar we open-minded en tolerant zijn, wordt die illusie nu echt doorgeprikt.
Of het nu gaat over geaardheid, geloof, huidskleur, vaxx, het maakt niet uit.
Dat wat anders is moet worden veroordeeld om, ja waarom eigenlijk? Om een gevoel van veiligheid te ervaren? Van wij zijn beter dan een ander?
Er lijkt een groot onvermogen te zijn om aan zelfreflectie te doen en oprecht open te staan voor de ander zonder je gelijk te willen halen.
Angst heeft altijd een zondebok nodig totdat je leert om de blik naar binnen te richten en aan te kijken wat er in jezelf aangeraakt wordt.
Wat er gebeurt raakt me diep.
De tienduizenden kinderen die dagelijks sterven van de honger.
De vluchtelingen die huis en haard moeten verlaten.
De miljarden die verdwijnen in de economie maar niet in de mensen die hart hebben voor mensen, zoals het zorgpersoneel, politie, brandweer.
Natuurlijk stappen ze op en is er onderbezetting, wat leidt tot overbelasting.
Wie zouden we daar nou eens de schuld van kunnen geven??
Miljarden die er verdient worden aan vaxx”s en dat het dan zoveel voeten in aarde moet hebben om de derde wereld gratis te voorzien van de nodige vaxx”s .
De complete dwaasheid van een rijk Westen dat doorgeschoten is in de “als ik het maar goed heb” mentaliteit.
Dat groei belangrijker vindt dan de mens.
Soms voelt het zo machteloos.
Dan heb ik het nodig om mijn wereld kleiner te maken.
Ik loop het bos in om me weer te verbinden met mijn ware natuur.
Ik zie hoe de bomen de blaadjes laten vallen en de paden bedekt worden door een kleurig tapijt.
De cyclus van de natuur gaat door wat er ook gebeurt.
Ik doe maar wat de bomen doen.
Geworteld blijven in mijn eigen basis, terug naar de kern.
Meebewegen en loslaten wat losgelaten wil worden.
De oude littekens die blijkbaar nog in mijn Ziel aanwezig zijn en aangeraakt worden.
Ze hebben zachtheid nodig en dan kan ik ook weer zacht zijn naar de buitenwereld.
In het besef dat ieder mens, hoe boos en angstig ook, een kern van licht en liefde heeft.
Alles wat komt en gaat, is niet wie we werkelijk zijn.
Het is een ervaring die ons wakker wil schudden in het besef dat we Liefde zijn.
Alles gaat voorbij.
by Marianne de Wolff | 16-07-2021 | Levenservaringen
Dat zijn de emotionele golven die de afgelopen week door me heen geklotst zijn en nog door klotsen.
Nederland is in rep en roer. Ik zit op de bank, veilig en warm in mijn huis en kijk er naar.
Het regent, het regent hard en veel.
Het symboliseert hoe overspoeld ik me voel door alles wat er de afgelopen 10 dagen weer is gebeurd. Tranen lopen over mijn wangen.
Ik vraag me opnieuw af.
Wat hebben we als mensheid nog nodig om wakker te worden?
De Aarde laat weer zien dat als ze zich roert, ze vele malen sterker is dan wij.
Het water is allesverwoestend en de voorspelling is dat dit steeds vaker gaat gebeuren.
Als er bij jou geen regen is gevallen, denk je…ach het valt wel mee.
Als je zelf geen honger kent, denk je, ach de ver van mijn bed show.
Als je zelf niet in een oorlogsgebied bent opgegroeid of moet vluchten, blijft het een slecht verhaal op televisie.
Blijkbaar leren we als mens pas echt iets als we er zelf bij betrokken raken en dan nog.
Veel liever willen we terug naar het oude bekende.
Miljarden worden gespendeerd aan “vakantiereisjes” de ruimte in, terwijl het hier op Aarde een puinhoop is. Twee miljardairs die het spelletje wie de langste heeft nu spelen met hun ruimtevliegtuigjes.
Ondertussen sterven dagelijks ontelbaar veel mensen aan honger, komen om door natuurgeweld of sterven door oorlog of een aanslag omdat iemand vindt dat je te lastig bent of je hoofd ze niet aanstaat.
En nu was het Peter R de Vries, die symbool staat voor moed, een warm hart en grote rechtvaardigheid. Maar het gebeurt dagelijks.
Dagelijks worden de levens van mensen ontwricht omdat een ander doodschieten blijkbaar steeds normaler wordt.
Ik mag hopen dat Peters dood niet voor niks is. Dat de schok die het teweeg heeft gebracht ook daadwerkelijk iets blijvends brengt.
Als je net als ik houd van zijn vastberadenheid en grote gevoel voor rechtvaardigheid, kijk dan eens hoe je dat leeft in je eigen leven.
Hoe we er voor elkaar kunnen zijn.
O ja en dan is er nog een virus wat al tijden voor onrust zorgt.
Nu weer veel boosheid omdat mensen hun vakantie niet door zien gaan.
Foutje van het kabinet.
Ook zij laten niet zien hoe je naar jezelf kijkt en verantwoordelijkheid neemt voor je handelen.
De verharding, polarisatie en manipulatie nemen steeds meer toe.
We willen wel verandering maar liever passief dan actief.
Zien we dan niet dat we de oplossing steeds buiten onszelf leggen?
Stel dat de enige oplossing voor dit probleem zou zijn:
nooit meer vlees eten, geen geraffineerde suikers meer en iedere dag minstens een uur bewegen.
Ben benieuwd of mensen hier voor in de rij zouden gaan staan.
We zouden dan twee vliegen in één klap slaan.
Zelf gezonder worden, dus de zorg echt ontlasten.
En de Aarde een enorme boost geven.
Entitlement zeggen de Engelsen. Vinden dat je ergens recht op hebt.
Dat is het grote probleem.
We vinden dat we recht hebben op van alles en nog wat.
Ook op de rijkdom van de Aarde.
Maar wil je er ook iets voor laten?
Hoeveel huizen/spullen heb je nodig? Hoeveel auto’s wil je hebben?
Hoe vaak wil je met vakantie?
Hoe veel groter moet je huis nog worden?
Hoeveel meer geld wil je er nog voor vangen?
De gekte stopt pas als wij er niet meer aan mee doen.
Ik geloof dat het tijd wordt dat we als mens een lesje krijgen in nederigheid.
We leven op een prachtige planeet. Niet gebouwd door mensenhanden!
Ze is er al heel lang en we zijn maar even te gast. Ze redt het wel hoor, maar wij niet.
Als ze ons echt niet meer als gast wil hebben hoeft ze maar een paar keer flink te schudden.
Dat mag toch inmiddels helder zijn. Ze trekt immers al een tijdje aan de bel.
Als we willen dat komende generaties ook nog volop kunnen genieten van deze prachtige planeet, moeten we ons misschien eens goed gaan bezinnen.
En tot ons door laten dringen dat we één mensheid zijn met één thuis.
Het lesje in nederigheid gaat komen op wat voor manier dan ook.
Ooit zei iemand eens tegen mij.
Eerst komt er een pingpongbal op je af om je wakker te schudden.
Als je het niet hoort of ziet, dan een tennisbal.
Maar als je echt niet luistert een bowlingbal.
De tijd van de bowlingbal lijkt langzaam maar zeker aan te breken.
