by Marianne de Wolff | 17-05-2017 | Levenservaringen
“I come as One, I stand as 10.000.”
Maya Angelou
Als laatste in de vrouwenlijn mag ik de cirkel sluiten.
Me bewust van deze bijzondere positie buig ik vandaag nog een keer met liefde voor mijn lieve moeder, oma, overgrootoma en al die prachtige vrouwen die mij zijn voorgegaan.
Anderhalf jaar geleden is mijn moeder overleden.
Sinds die tijd reist ze bijna dagelijks met me mee met voor mij een lach en soms ook nog een traan.
Ik voel haar aanwezigheid, maar mis haar hier en nu.
Altijd weer dat dubbele gevoel tussen die zichtbare en onzichtbare wereld.
Inspiratie om te groeien
De relatie met mijn moeder, net als zoveel moeder / dochter relaties is een bron geweest voor een enorm groeiproces.
Van samen vechten tot in harmonie zijn, van elkaar niet begrijpen tot er gewoon zijn voor elkaar.
Een grotere spiegel bestaat er niet. Er is maar weinig dat zo diep aanraakt als deze oerverbinding.
Moeders en dochters heus niet altijd makkelijk, maar op een gegeven moment kwam er een verandering in onze relatie.
Door allerlei andere gebeurtenissen voelde ik me geroepen om innerlijk op reis te gaan en tijdens die bewustwordingsweg kreeg ik veel inzicht in mijn relatie met haar.
Langzaam maar zeker leerde ik haar ontmoeten vanuit een ander perspectief dan die van mijn innerlijke gekwetste kind.
Het gekwetste kind dat er naar verlangde iets te ontvangen van haar moeder dat ze nooit gekregen had. Het was niet omdat ze me dat niet wilde geven, maar omdat ze het simpelweg niet kon.
Haar generatie, haar leven was gewoon anders.
We hadden ook niet een hele slechte relatie of zo, maar ik had gewoon andere verlangens.
Ik zag haar in wie ze was en niet wie ik wilde dat ze zou zijn.
Ik leerde om anders naar de wereld te kijken en leerde haar zien in wie ze was en niet wie ik wilde dat ze zou zijn. (één van de grote valkuilen in relaties.)
Dat maakte dat ik een diepe dankbaarheid kon voelen voor alles wat ze me had gegeven.
Ik heb dat toen met haar gedeeld door het op te schrijven.
Haar ontroering was zo mooi om te zien en sinds die tijd was het anders tussen ons.
We hebben daar samen nog vele jaren van mogen genieten.
Tastbare Liefde
Tijdens haar overgangsproces en zeker in de dagen daarna was haar Liefde zo tastbaar.
Het is onvoorstelbaar hoeveel Liefde vrij komt als de persoonlijkheid wegvalt en de Ziel in zijn volle glorie aanwezig is.
Ik werd weer aangeraakt in het diepe weten dat we allemaal Eén zijn en Liefde Zijn.
De persoonlijkheid legt sluiers over dit weten, waardoor we dit vaak niet meer zo ervaren.
Zielenliefde – heus niet alleen maar koek en ei.
Ik kreeg te zien hoeveel Zielenliefde er is tussen mensen die diepe verbindingen met elkaar hebben en een belangrijke rol spelen in ons leven.
Het is makkelijk als die verbinding fijn is en op rolletjes verloopt.
Maar die Liefde is er ook als je voor die ander op zijn zachtst gezegd een grote en pijnlijke uitdaging bent. Hoe krom het misschien ook klinkt, maar ook daar is heel veel Liefde voor nodig.
Het zijn “afspraken” op Zielsniveau.
Vanuit ons kleine ik kunnen we dat nu eenmaal niet zo zien.
Die is geneigd te vechten, wil krijgen wat het denkt nodig te hebben en leeft vanuit een diep gevoel van tekort.
Onze Ziel heeft een groter perspectief en plan.
De relaties die je hebt met mensen, hoe pijnlijk soms ook, zijn er niet voor niets.
Ze brengen ons altijd iets wat onze Ziel graag wil ervaren en vrijmaken en dat kan voor het ego soms dramatisch zijn. Ons leven is een verhaal waarin we allemaal een rol vervullen.
I come as One, I stand as 10.000.
Mijn aardse ik mist haar, de aanraking, gewoon het samen zijn.
Ik heb geen kinderen en met mij stopt straks de vrouwenlijn. Dat maakt de cirkel rond.
Al het innerlijke werk van de afgelopen jaren heeft zijn doel gediend.
Ik voel me enorm gedragen door een veld van Liefde van al die vrouwen die mij zijn voorgegaan.
Dat voelt groots en maakt me stil. Ze vormen een liefdevolle bedding en zijn er bij iedere stap die ik zet. Ik hoef het gewoonweg niet alleen te doen.
Lieve Mam, dank je wel. Ik hou van je tot de sterren en weer terug.
by Marianne de Wolff | 29-03-2017 | Levenservaringen
Eén van de eerste vragen die we krijgen als we ergens op een bijeenkomst of feestje zijn of als we nieuwe mensen ontmoeten.
Wat doe je voor werk?
Het is gek maar ik vind dat een lastige vraag.
“Als je die vraag zo vaak krijgt”, hoor ik je denken, “dan heb je daar toch inmiddels wel een mooi antwoord op.
Een vlotte pitch of zo”.
Uh nee, want ik kan het niet. Heb het echt geprobeerd, maar het ligt me niet.
Het komt bij mij zo gemaakt over dat ik zelf al afhaak voor ik eraan begin, laat staan hoe een ander het ervaart.
Heb heus ook innerlijk onderzocht of ik nog een bijzondere escape route in stand hield om maar niet mijn plek in te nemen in de wereld of “mijn ding” te doen.
Is zeker zo geweest, maar nu niet meer.
Het komt ook omdat ik lang heb geprobeerd om ergens in te passen, bij te horen.
Ik heb het op gegeven.
Voor mij de hoogste tijd om eens te stoppen met in een hokje proberen te passen.
Hokjes zijn gemaakt zodat we elkaar begrijpen.
Heel handig als ik weet dat ik bij de slager vlees kan krijgen en bij de bakker brood.
Dus ik snap heus wel dat het belangrijk is.
Het is nu eenmaal sociaal normaal dat we elkaar vragen:
Wat heb je gedaan vandaag? Wat doe je voor de kost?
Vraagt iemand ooit wel eens:
Wie was je vandaag?
Wie kies je morgen te Zijn?
Waarschijnlijk wordt het dan stil, ontstaat er wellicht een lichte verwarring en komt er misschien niet eens antwoord op.
Zo gewend zijn we om te vertellen wat we doen.
Het vraagt dat we zakken van ons hoofd naar ons hart.
En dat is dus wat belangrijk is voor mij: Liefde Zijn.
Ik kan mezelf coach, therapeut, healer, teacher noemen…maar ik voel dat het gewoon allemaal net niet past.
Tenzij ik een mix zou kunnen maken van al die labels.
Maar misschien is dat wel de kern: wie ik ben past niet in een hokje.
Ik heb diverse marketingtrainingen gevolgd. Je voelt het al, werkt niet voor mij.
Ik heb geen pleister op jouw wond, ik wil je niet binnen halen met allerlei mooie beloftes en aanbiedingen.
Nieuwsbrieven stuur ik alleen als ik vind dat ik echt iets te melden heb.
Ik wil je op geen enkele manier aan mij binden.
Vrijheid en blijheid staan bij mij heel hoog in het vaandel. Jij weet wat het beste is voor jou, niet ik.
Dus verbinden vanuit vrijheid….. heel graag.
Wat kun je dan wel bij mij?
Je zelf steeds meer leren kennen als Liefde, transformeren wat je niet meer dient.
Gelijkgestemdheid vinden als je je misschien “anders ” voelt.
Ontspannen en ont-moeten.
Ik weet als geen ander dat het leven zich ontvouwt op het juiste moment.
Ik geloof in autonomie, in “divine timing”, in terugkomen bij je Zelf en volgen wat helemaal past bij jou.
Het zijn de waarden van de nieuwe tijd.
Als dat is wat jij ook wilt, boek dan een AHA sessie of workshop en we ontmoeten elkaar.
Ik heb de afgelopen 20 jaar hard gewerkt en dan vooral aan mijn innerlijke weg getimmerd.
Daarnaast bracht het leven zeer intense en bijzondere uitdagingen, waarbij ik veel zorg voor anderen had.
Dankbaar dat ik daar tijd en ruimte voor had en het leven daarnaast ook goed voor mij zorgde.
Innerlijk werk is niet altijd even “zichtbaar” voor de buitenwereld en word dus ook vaak niet gezien als echt werk.
Maar voor mij is dat het belangrijkste werk dat nodig is om een wereld te creëren vanuit Liefde.
Op de Over Mij pagina kun je meer lezen over wat ik gedaan heb en wat mij drijft.
Dus voor al die mensen die willen weten wat ik doe?
Recht vanuit het hart is er maar één antwoord mogelijk:
Liefde Zijn en daarmee ruimte creëren voor jou om te zijn wie jij bent.
Los van al het moeten, jezelf mogen ont-moeten.
Want Liefde Zijn is groeien in wie jij werkelijk bent.
De verbinding “herstellen” tussen jou en JOU.
by Marianne de Wolff | 27-03-2017 | Levenservaringen
De horoscoop is voor mij een kosmisch wiel van bewustzijn met een uniek levensverhaal.
Het vertelt niet alleen over de karaktertrekken van je persoonlijkheid, maar ook over het pad dat je ziel kiest in dit leven en de kwaliteiten van jouw Ware Zelf.
We zijn op dit moment als mensheid een bewustzijnsverschuiving aan het maken.
Kort gezegd: een verschuiving van ego naar essentie.
De tijd waarin we nu leven nodigt je uit om jouw authenticiteit te leven.
Authenticiteit betekent echtheid, betekent afgestemd zijn op jouw kosmische, goddelijke of Ware zelf.
Je Kosmische Zelf
Dat deel van jou waar jij gewoon heel bent, jouw goddelijke vonk.
Hoe meer je jouw Ware zelf kunt belichamen hoe meer vreugde, zachtheid en compassie er in je leven komt.
Op het moment dat je weg beweegt bij je Ware zelf, en dat doen we als kind bijna allemaal, ontstaat er een soort van “gat“ of leegte in jezelf.
Deze leegte kun je ervaren als ongemak, ontevredenheid, boosheid, angst, eenzaamheid.
En hoe groter dat “gat “ hoe ongemakkelijker je je kunt voelen.
Soms zo erg dat je pijn, fysieke – of andere klachten krijgt of voor je gevoel geen kant meer op kunt.
Vaak ga je op zoek naar iets of iemand in de buitenwereld om het gat dat je in jezelf voelt te vullen of te overbruggen. Dat doen we allemaal en is deel van onze ontwikkelingsreis hier op aarde.
Als je ergens in je zelf nog niet bij kunt zoek je naar de spiegel in de buitenwereld.
Een voorbeeld:
Stel je hebt als zielsthema: emotioneel onafhankelijk leren zijn in relaties.
Dan ben je waarschijnlijk iemand die gewend is geweest zich snel emotioneel afhankelijk te maken van anderen.
De kans is groot dat je mensen naar je toe trekt die dominant zijn, bij wie jij het gevoel krijgt dat ze jou niet zien staan. Of je wordt steeds verlaten en komt weer alleen te staan.
Er zijn allerlei scenario’s mogelijk die jou willen helpen om echt op eigen benen te staan en niet meer emotioneel afhankelijk te zijn van een ander. Je Ziel zorgt voor de juiste situaties om dat te leren, maar voor het ego zijn het vaak dramatische gebeurtenissen.
Het is dus heel begrijpelijk dat je in de weerstand en in de pijn schiet.
Net zo lang tot je het thema gaat herkennen en je in jezelf een verschuiving maakt.
De mate van ongemak of pijn die je ervaart in het leven is een soort van graadmeter in hoeverre je verbonden bent met jouw Ware Zelf.
Je Ware Zelf heeft geen oordeel en blijft je liefdevol uitnodigen om het bewuste contact te herstellen.
Weet dat je alle kwaliteiten in je hebt om de weg vrij te maken naar wie je werkelijk bent?
Mijn uitdagingen
Voor mij heeft de kosmische zielsastrologie inzicht gegeven in de innerlijke strijd die ik zolang ervaren heb in mezelf.
De obstakels die ik steeds weer tegenkwam en die zo logisch zijn als ik kijk naar de weg die mijn ziel aflegt in dit leven.
Ik heb in mijn leven lang geworsteld met bepaalde thema’s:
Hoe werkt het hier op aarde?
Hoe geef ik vorm aan mijn werk?
Waarom verlies ik mezelf zo snel in de ander of in de omgeving?
Hoe kan ik het beste verwoorden wat ik weet en voel?
Ik ben op aarde, maar hoe kan ik het beste “aarden”?
Hoe kan ik met mijn hoog gevoeligheid in verbinding blijven met de wereld om me heen?
Op Aarde aanwezig zijn is dus een belangrijk thema voor mij.
Zo hebben we allemaal ons unieke levensverhaal.
Niet te vergelijken met dat van een ander en toch is het juist dat wat we zo vaak doen als we de verbinding met ons Ware zelf niet kunnen voelen.
Je niet goed genoeg voelen is een gevoel dat bijna ieder mens kent.
AHA Sessies
De Ziel vertelt over jouw reis in dit leven en door jouw levens heen.
Waar kom je vandaan en vooral ook waar wil je naar toe?
Je kunt dus situaties aantrekken in je leven die dramatisch voelen voor je ego, maar die noodzakelijk zijn voor de ontwikkelingsweg van je Ziel. En dat is best pittig, want het ego heeft andere “belangen” dan de Ziel.
Je Ware Zelf is jouw godsvonk, jouw Wezenskwaliteit.
Daar ben jij puur en heel, in totale verbinding met de Bron.
Herken je deze kwaliteiten in jezelf en kun je er contact mee maken?
Ik richt me vooral op deze twee thema’s, omdat die naar mijn gevoel in deze tijd het meest belangrijk zijn.
De kosmische zielsastrologie heeft me inzicht gegeven in mijn dilemma’s, thema’s, kwaliteiten, in wie ik werkelijk ben.
Voor wie?
Je bent hoog gevoelig, een pionier en voelt dat je hier bent om bij te dragen aan de bewustzijnsverschuiving die momenteel gaande is.
Je bent je redelijk bewust van je zelf en wilt graag een volgende stap zetten, bewuster contact maken met wie je bent en de weg van jouw ziel.
Je komt vaak dezelfde struikelblokken tegen en wilt meer ontdekken over jouw zielspad en je essentiële kwaliteiten.
Ik werk met jouw horoscoop als handvat, als ingang voor de reis die we gaan maken.
Dat kan een éénmalige ontmoeting zijn of bestaan uit meerdere ontmoetingen.
We gaan samen op ontdekkingsreis.
We ontmoeten elkaar in dat wat nodig is en jij bepaalt het traject.
Op die ontdekkingsreis neem ik mee:
Een rugzak vol met coachings- en healingservaring, levenservaring, ervaring met persoonlijke- en zielsprocessen en vooral een hart gevuld met Liefde.
by Marianne de Wolff | 30-12-2016 | Levenservaringen
Wat gebeurt er eigenlijk in deze tijd?
Het is een unieke tijd waarin we uitgenodigd worden om handen en voeten te geven aan het diepe verlangen van onze Ziel om wie we in Essentie zijn vol uit te gaan leven. Het vraagt van ons om met nieuwe ogen naar ons zelf te kijken. Niet meer zozeer vanuit de beperkte blik van ons ego maar met de ogen van ons hart, onze Ziel.
De tijd waarin ons ego de touwtjes in handen had is aan het verschuiven naar een leven dat vorm wil krijgen vanuit het hart.
Leven vanuit Liefde in plaats van angst.
En dat is niet alleen spannend, maar gaat niet zonder horten en stoten.
Je ziet in en om je heen oude structuren om vallen. Waar heb je nog houvast?
Je Essentiële Zelf – jouw unieke kwaliteiten
Als je voeling kunt krijgen met wie je in Essentie bent, als je de zielskwaliteiten waarmee je als kind op de wereld kwam weer kunt gaan herkennen, kunnen je Ziel en je persoonlijkheid bewust een samenwerking aangaan.
Dat wordt dan stukje bij beetje je nieuwe “houvast”, of liever gezegd je kompas.
Als ik het heb over het kind in jou denk je automatisch aan je aardse innerlijke kind. Maar die bedoel ik niet.
Ik bedoel je kosmische kind. Het deel van jou dat naar de achtergrond is geraakt omdat je eerst een persoonlijkheid moest vormen om hier op Aarde te leven.
Nu is de tijd dat je persoonlijkheid zich kan gaan openen voor jouw Essentiële Zelf.
Waarom nu?
We zijn aan het toe bewegen naar een Nieuwe Aarde, wat niets anders betekent dan dat de Aarde in haar weg door het Universum in een andere, lichtere dimensie terecht komt.
Maar dat betekent wel dat alles wat niet de juiste resonantie heeft met die dimensie wordt losgetrild, wat de nodige chaos veroorzaakt.
In deze nieuwe tijd is jouw Ziel je kompas.
Het pad van je Ziel
Jouw unieke zielskwaliteiten en talenten die je nodig hebt om het Pad van je Ziel te verwerkelijken zijn gewoon in jou aanwezig.
Maar het pad van je Ziel is niet een mooi geplaveide weg.
Je gewoontepatronen en overlevingsstrategieën worden op alle fronten uitgedaagd.
Durf je de keuze te maken om voluit de weg van je Ziel te bewandelen?
Om vanuit je Essentie te gaan leven?
Dat is voor velen van ons een stap in het onbekende.
Je bent niet alleen.
Met elkaar kunnen we dit realiseren en ik help je er graag bij.
by Marianne de Wolff | 28-07-2016 | Levenservaringen
Het is alweer meer dan een half jaar geleden dat mijn moeder plotseling overleed.
Ze was wel al ziek, maar toch kwam het zo onverwachts.
De dag ervoor waren we nog bij haar en zat ze vrolijk in haar stoel, blij ons te zien.
De volgende nacht gaat om 3 uur de telefoon: “Marianne, je moeder is gevallen”.
Ik ben nog niet op alert omdat ze dat wel vaker deed en antwoordde “bel je me als de dokter geweest is?”
Ik wacht 10 minuten, maar iets voelt niet goed en ik bel zelf.
Ze moet naar het ziekenhuis voor foto’s omdat ze pijn in haar arm heeft. Blijkbaar is ze gewoon bij kennis. Aangezien er niemand met haar meeging, springen we in de auto.
“Zeg tegen haar dat ik eraan kom!” roep ik tegen de verzorgende. We woonden niet in de buurt en anderhalf uur later zijn we eindelijk bij het ziekenhuis.
Mijn moeder komt net uit de röntgen en knippert wat raar met haar ogen. Als ik naar haar toe loop herkent ze me niet. Ze is er gewoon niet. Ik voel lichte paniek, ga in gesprek met de arts en het begint door te dringen dat haar einde nadert.
Dan breekt geheel onverwachts die laatste fase aan.
Ik zie dat het mijn moeder zwaar valt om zich over te geven aan het proces om de aarde los te laten.
Haar adem is zwaar, haar angst zo zichtbaar.
Ik voel dat ik het moeilijk vind om haar zo te zien vechten en ik zeg: “ga maar mam, het is echt goed zo.”
Ik realiseer me nog niet dat daar vooral een stuk van mijn eigen pijn in zit.
“Ga maar lieverd”, want het raakt me zo diep om te zien dat je het zo moeilijk hebt.
Toen ik dat herkende kon ik het gelukkig loslaten. Er kwam er een gevoel van rust over me heen en ik kon zakken in aanwezig zijn bij haar proces van loslaten. Haar de ruimte geven om te gaan op haar eigen tijd!
We weten gewoon niet hoelang iemand nodig heeft om de laatste stukjes los te laten.
Een dag, een week, langer, maar het maakt niet uit.
Ik voel me enorm bevoorrecht om haar uitgeleide te mogen doen van deze aarde.
Via haar ben ik op aarde komen en ik mag haar begeleiden om de aarde te verlaten.
Liefde vult de kamer. Ik voel naast het verdriet zo’n dankbaarheid.
Mijn partner en ik zitten naast haar. Als ze bang is, praten we tegen haar en strelen haar hand. Daar wordt ze rustig van.
Midden in de nacht ga ik even naast haar zitten. Ze voelt al wat koud aan.
Ik dek haar toe, leg mijn hoofd op haar kussen en vertel haar hoeveel ik van haar houd en hoe dankbaar ik ben dat ze mijn moeder was in dit leven.
De verbinding is zo intens. Er hangt zo’n serene sfeer en vanuit een diep gevoel van Liefde vertel ik haar:
“Lieverd, het is volbracht. Je hebt zo je best gedaan, het is klaar.
We zien elkaar weer”
Ik ga nog even op bed liggen en korte tijd later is het stil in de kamer. Ze heeft de overstap gemaakt.
Sinds die tijd reist ze bijna dagelijks met me mee, met voor mij een lach en een traan.
Ze is er en ik mis haar.
Altijd weer dat dubbele gevoel tussen die onzichtbare en zichtbare wereld.
Mijn moeder, net als zoveel moeders is een bron geweest van een enorm groeiproces.
Van samen vechten tot in harmonie zijn, van elkaar niet begrijpen tot er gewoon zijn voor elkaar.
Een grotere spiegel bestaat er niet voor dochters.
De laatste jaren was er een verandering in onze relatie.
Ik kon haar ontmoeten vanuit een ander perspectief dan die van het gekwetste kind.
Het gekwetste kind dat er naar verlangde iets te ontvangen van haar moeder dat ze nooit gekregen had.
Het was niet omdat ze me dat niet wilde geven, maar omdat ze het simpelweg niet kon.
Juist dat gemis nodigt uit om te groeien en aan onszelf te geven wat we gemist hebben.
Het is een bewustwordingsproces geweest en op een dag was het klaar.
Ik kon een diepe dankbaarheid voelen voor alles wat ze me had gegeven en heb haar een brief geschreven om haar dat te vertellen.
Ze was ontroerd en sinds die tijd was het anders tussen ons.
Gelukkig hebben we daar samen nog een aantal jaren van mogen genieten.
Tijdens haar overgangsproces en zeker in de dagen daarna, was haar Liefde bijna tastbaar.
Het is onvoorstelbaar hoeveel Liefde voelbaar wordt als de persoonlijkheid wegvalt en de Ziel in zijn volle glorie aanwezig is.
Ik werd weer aangeraakt in het diepe weten dat we allemaal Eén zijn en Liefde Zijn.
De persoonlijkheid legt sluiers en brengt soms zoveel uitdagingen met zich mee.
Opeens werd voelbaar hoeveel zielsliefde er is tussen mensen die diepe verbindingen met elkaar hebben. Het is makkelijk als die verbinding fijn is en op rolletjes verloopt.
Maar die Liefde is er ook als je voor die ander niet de makkelijkste bent en zo een uitnodiging kan zijn voor enorme groeiprocessen.
Hoe krom het misschien ook klinkt, maar ook daar is heel veel Liefde voor nodig.
Vanuit ons kleine ik zien we dat niet zo. Die is geneigd te vechten, die wil krijgen wat het denkt nodig te hebben, maar het is een beperkt perspectief, altijd vanuit een gevoel van tekort.
Het zielsplan is veel groter dan dat.
Alles klopt. De relaties die je hebt met mensen, hoe pijnlijk soms ook, ze kloppen. Ze brengen ons altijd iets wat onze Ziel graag wil leren.
Mijn aardse ik mist haar, de aanraking, gewoon het samen zitten.
Ik ben de laatste vrouw in de lijn.
Ik heb geen kinderen en met mij stopt straks de vrouwenlijn. De cirkel is rond.
Al het innerlijke werk van de afgelopen jaren heeft zijn doel gediend.
Er is veel aangekeken en getransformeerd in Liefde.
Ons leven is niets meer en minder dan een ervaring, een verhaal waarin we allemaal een rol vervullen.
Mede door het overlijden van mijn moeder is me dat weer eens heel duidelijk geworden.
Daar waar mijn kleine ik zich wellicht niet altijd gesteund en gezien heeft gevoeld door mijn moeder voel ik me enorm gedragen door een veld van Liefde van al die vrouwen die mij zijn voorgegaan.
Dat voelt groots en maakt me stil.
Ik hoef het echt niet alleen te doen. Ik heb het nooit alleen hoeven doen, maar ik was degene die dat niet kon zien en voelen.
Als je in een lastige relatie zit met je moeder of met wie dan ook, kijk eens of je wat afstand kunt nemen om te zien wat het je brengt.
Het ego zal het lastig vinden om Liefde te voelen, maar het hart, je ziel weet dat het klopt.
