by Marianne de Wolff | 10-11-2017 | Levenservaringen
It is maybe 15 years ago that I joined my first women’s group.
To be honest, it was a horrible experience.
The one organizing it was not able to hold space, so there was a lot of projection and drama.
I felt so put off and went home with more pain than healing.
It took me a long time to join a women’s group again.
Two years ago I felt called to join a Sacred Women Group at the Gewijde Reis and it was a real healing experience.
Last week I felt called again and joined Camilla Ravindran for a Re – awakening of the Goddess.
And again it was a healing experience.
Over the years I have learned that to fully blossom within ourselves takes courage.
We all have learned at an early age to abandon ourselves and by doing that we abandoned our inner wisdom and our ability to deeply love.
I knew back then that that women’s group was not right for me, but I didn’t listen to myself.
So I hurt myself by going there.
During the days with Camilla we did a meditation and connected with the first one who withheld his or her love from us. For me that was my father.
The assignment was to write a letter and express whatever needed to be expressed.
When I started the letter I could not feel any words coming up, so I didn’t write it.
I had done practices like that before and now I deeply felt it is not about him anymore, not about my mother, my partner or anybody else.
It is not about the other validating me or needing to give me a place in this world.
It is all about myself, about the self judgement that I have practiced for so long for not fully taking up my own space, for giving others authority. For leaving myself over and over again.
And we leave ourselves because we still feel we gain something from doing so.
It is not true. It is the opposite, we keep hurting ourselves.
We need to heal that inner wound that separates us from ourselves.
It has been a long journey to come home to my Self.
I feel truly called to share my wisdom and love with others.
To be continued…..my invitation will follow.
With all my heart.
by Marianne de Wolff | 10-10-2017 | Levenservaringen
We leven in een materiële wereld, waarin de mentale benadering nog steeds erg belangrijk is.
Als we iets niet begrijpen of kunnen verklaren is het niet waar.
Alles wat gebaseerd is op voelen en “je bent meer dan alleen je lichaam” wordt van tafel geveegd door hen die de wetenschap zo belangrijk vinden.
De heksenjacht 2.0 op homeopathie en alternatieve geneeswijzen viert hoogtij.
Mmmm, waar heb ik dat eerder meegemaakt?
O ja, in een vorig leven.
O nee, dat zijn verzinsels.
Weet je, dat kan. Dat is ook helemaal het punt niet.
Het gaat hier over respect.
De geschiedenis vertelt over heksenvervolging, de kruidenvrouwen en brandstapels.
De “ heksen” en de kerk….. er is niet echt iets veranderd.
Moderne “heksen” worden afgebrand in de media en natuurlijke middelen verboden door de politiek. Zo ver zijn we afgedwaald van onze (ware) natuur.
Het is prima om zaken aan de kaak te stellen, maar laten we toch eens stoppen met het afzeiken van anderen. Het is bewezen dat daar nog nooit iemand beter van is geworden.
Je hoeft alleen maar naar de geschiedenis te kijken om te zien dat een groot deel van de mensheid enorm hardleers is. Dat we leven in een schuldcultuur waarbij we graag naar de ander wijzen.
De aarde die wordt kaal geplukt, de oorlogen die worden gevoerd, het leed dat mensen elkaar aan doen, de dieren die worden afgemaakt. Het gaat maar door jaar in, jaar uit.
We leven in een wereld van grote spirituele en emotionele armoede.
Dat is in ieder geval wat we allemaal met eigen ogen kunnen zien en dus geen enkel wetenschappelijk bewijs nodig heeft.
Er is weinig tot geen empathie is, geen respect en begrip voor elkaar.
De mensen die dit willen doorbreken worden weggezet als zweverig en alternatief.
Er is in essentie maar één grote pijn in de wereld en dat is dat we ons niet verbonden voelen met onze ware natuur.
Je ware natuur is niet te begrijpen met het hoofd, alleen maar te ervaren met het hart.
by Marianne de Wolff | 1-09-2017 | Levenservaringen
Today the silence is so intense
so filled with everything
No noise of words, just BEING
Thoughts passing by
without feeling the need to possess them.
Connected with the soft humming of nature
the heartbeat of Mother Earth
the warm attention of the Sun
Silence, Love, Perfection
Everything is present
From silence the impulse is born to move again
completely aligned with who I am
Effortlessly following the energy
that moves from one place to the next.
An energy game of waves that come and go
Appearing and disappearing
The never ending cycle of lives
tangible in this one moment
As above, so below
As within, so without
I feel rich beyond words.
29 mei 2017
by Marianne de Wolff | 23-08-2017 | Levenservaringen
Through the eyes of Love
my look on life changed
I saw the gift in my challenges
my feelings of lack changed
into feelings of abundance
The world around me changed
because I learned to see it differently
Life keeps giving me what I give her
she mirrors me what I believe
I just know:
There is a place where Love lives
not just in me, but also in you
may be you can’t feel it yet
may be you can’t see it yet
but I have faith
that you are able to reconnect
with the Love that you are
so you will be able to live your life
from freedom and authentic power
by Marianne de Wolff | 9-08-2017 | Levenservaringen
A few weeks ago I received the greatest gift ever.
Someone said: YOUR SOUL IS ON SCHEDULE.
These 5 little words made a huge difference in my life.
Inspired by so many different people, spiritual teachers, coaches, therapists, lovers, friends and those who challenged me big time.
It is time.
Time to rise up but also time to let go.
To let go of trying to live up to expectations, those of myself, those of others or society.
To let go of should have’s, feelings of lack and trying to fit in.
To let go of judgment, of needing approval, of wanting things to be different.
I travelled a long path of learning, of healing,
of understanding and transforming myself.
I looked into every corner of my being.
It has made me rich beyond words. A richness that I will take with me for Eternity. A richness that wants to be shared.
Newness is emerging on the horizon, newness is emerging inside of me.
No more expectations, nothing to accomplish or to proof.
Just being a vessel of Love, of the energy of Creation to move through me.
Co-creating with it, co-creating with life, the highs and the lows, nature, the planets, the stars, the Earth.
It is all here waiting.
Your soul is on schedule.
These magical words opened a door for me, helped me to relax and to start living the LOVE that I AM.
To wholeheartedly embrace ME, my clarity and my wisdom.
To rely on my inner voice and knowing.
The newness is bubbling up inside of me.
I will walk the path of inspired action to create my biggest dream: Creating a network of Love.
To inspire, to uplift, to share and to care, to be present, have heart to heart talks, help raise the frequency to guide each other HOME.
IT IS TIME
by Marianne de Wolff | 21-07-2017 | Levenservaringen
Iedere keer als ik de wereld in wil stappen, dan struikel ik over haar.
Ze is geen onbekende en ik was haar heus niet vergeten.
Maar ik wist ook niet dat ze zo diep in mij nog een stukje de regie heeft over mijn leven.
Ze blijft terug komen, net zo lang tot ik haar volledig in mijn hart kan sluiten.
Niet gehoord en niet gezien voelen,
Erkenning krijgen als ik iets goed deed,
Jouw pijn voelen als ik in gebreke bleef.
Je boze zwijgen als iets niet ging zoals jij het wilde.
Afwijzing krijgen op mijn kwetsbaarheid.
Steeds weer zo mijn best doen om dat plekje te veroveren
In de hoop dat je MIJ zag.
Maar het gebeurde niet.
Je was zo overweldigd door je eigen pijn.
Ik voel een leegte in mijn basis
Daar waar ik jouw onvoorwaardelijke steun had willen voelen
Zomaar om wie ik ben
niet om wat ik wel of niet kon.
Stukje bij beetje heel ik de pijn en vul ik de leegte met mijn eigen Licht.
Ik weet dat gaat me helemaal lukken.
Maar vandaag voel ik de tranen, het diepe gemis, de diepe eenzaamheid.
Verloren in een wereld vol verwachtingen
weet ik even niet wat mijn plek is.
Dan is de leegte in mijn basis een gapend gat
in plaats van een ruimte waarin ik kan opstaan in mezelf.
Dan komt dat kleine meisje naar voren dat roept:
Papa, waar ben je?
Pak mijn hand.
Aan jouw hand durf ik wel de wereld in.
Laat me voelen dat je trots op me bent.
Zomaar…
Ik weet, die tijd is allang voorbij.
Ze wacht op mijn hand, op mijn liefde
om niet meer over haar te struikelen,
maar naast haar te gaan zitten.
Haar Licht te zien en haar Liefde
Om zonder het te hoeven weten
Om zonder iemand te moeten zijn
Of iets te willen bereiken
De wereld in te stappen en
mensen te zien in wie ze ZIJN.
